Drømmer

Når eg tar meg sjølv i å lese bøker er det eit teikn på at kvardagstempoet ligg litt under normalen.

Det er godt med ferie sjølv om dagane startar klokka 06.

Å arbeida praktisk i hagen er terapi for meg av og til.

Dei fleste stratgiar, idèar og tankar kjem medan eg held på med noko praktisk som for eksempel å slå gras eller spyle ein bergvegg fri for mose. Eller når eg står i dusjen etterpå.

Det er visst slik det fungerer har eg høyrd: hjernen fungerer best når me kombinerer dei 2 hjernedelane; den praktisk/kreative med den logisk/abstrakte, eller noko sånt.

Einstein formulerte visstnok relativitetsteorien medan han spela fiolin.

Eg slår berre gras og det er ikkje relativitetsteorien eg kjem på, men det er godt å kjenne at kroppen og kreativiteten lever sjøl etter eit skulefritt år der eg har vore nødt til å skaffe meg mine eigne nye impulsar.

Ein dag skal eg disiplinere meg, arbeide hardt, studere nøye og bli best i eit eller anna.

Kanskje MatteMatikk, ingeniørkunst, medisin, filosofi, historie, religion, teologi, økonomi eller noko anna. For det er ingen begrensningar for kva ein kan gjere.

Når eg er så priviligert at eg bur i Noreg og får servert alle moglegheiter på eit sølvfat.

Korleis kan eg la vere å gripe dei? Eg kan ikkje det.

Derre tenkt på kor mykje, mange ville gitt for å ha eit norks pass som kan ta deg kor du vil i verda. Kor eg vil i verda!

Det er ikkje så mange som har høve til å reise kor dei vil i verda. Eg må nytte meg av det høvet.

Gjer det at vi kjem frå Noreg med pass som kan ta oss kvar me vil oss eit ekstra ansvar for å fullføre misjonsbefalinga?

Vi snakker om at snart kjem det misjonærar frå Kina eller Afrika til Noreg, men dei kjem jo ikkje inn uten visum, og det får dei jo ikkje. Eg får visum kvar eg vil, kva tid eg vil.

For så høyt elsket...

Ung og Kristen!

I oktober/november 09 fekk eg ein idè: "Så godt som alle ungdommer har Facebook. Tenk hvilken ressurs det vil være å samle alle unge som bekjenner Jesus Kristus som Herre og Frelser i et nettverk. Jeg tør ikke en gang tenke på det mulighetene det ville gitt."

Dette resulterte i ei Facebook-gruppe med til no 5874 medlemmer. Eg hadde store drømmar og visjonar om kva misjonstrategisk verkøy dette kunne verte for organisasjonar og andre som ønska å nå ut til sine respektive målgrupper.

Paul Grønseth kontakta meg til og med for å få meg til å annonsere for den nye CD-en hans. Eg skulle få 50 kr eller noko, per solgte CD til videreutvikling av "Ung Og Kristen!" som organisasjon og informasjonskanal.

Han anslo at 10% av medlemma ville kjøpe CD-en hans, noko som ville resultere i ei inntekt på omtrent 15.000,- kr om eg ikkje har rekna feil, noko eg sikkert har.

Det heile stogga der då eg oppdaga at Facebook av forståelege "tryggleiksgrunnar" blokkerer høvet til å senda ei melding til alle i same gruppe ved passering av 5000 medlemmer.

No har eg ei Facebook-gruppe med nesten 6000 unge, meir eller mindre kristne(meget dårlig ordlegging), og eit enkeltmannsføretak kalla "Ung og Kristen!" registrert i Brønnøysund utan å veta kva eg skal bruka det til.

Nokon forslag?

For så høyt elsket...

Sky på himmelen

I natt var Himmelen vakker.

Skyene spegla fargen i solnedgongen.

Ein måse sat på toppen av flaggstonga.

Kanskje er det slik at det me treng litt skyer over oss av og til for å sjå fargane og konturane i det som hender?

For så høyt elsket...

Ballanse

Tema i siste Sambåndet var balanse. På sin Facebook-profil skreiv Imf-UNG: Ballanse. Det irriterte meg litt. Eg likar ikkje skrivefeil sjøl om eg ikkje klarar unngå dei.

Eit heilt nummer av sitt hovudorgan klarte Imf å bruka på balanse; balanse i kristenlivet, balanse mellom fritid og arbeid; balanse i familielivet osb.

Sist eg sjekka var balanse noko som høyrde heime i Østens YinogYang-lære utan at eg er nokon ekspert på religionslære.

Ei blanding har eg høyrd skal vera bra.

Å freista å koma i balanse endar som regel i ulykke, men å slå seg til ro med at den blandinga ein har er den ein har, er noko godt.

For så høyt elsket...

Føretak

Eg vart glad då ein elev sa: "Eg har trivst godt i ditt selskap."

"Hver dag prøver jeg å leve slik at noen takker Gud for at jeg er til," seier Isachsen.

Eg er eining med han, meir eller mindre vellykka.

I går oppretta eg mitt eget føretak.

Enkeltmannsføretak trudde eg det heitte, men Kristin Halvorsen har bestemt at det skal heitte enkeltpersonføretak.

Det vert artig å sjå kvar det ender opp med føretaket og med Kristin Halvorsen.

Det er farleg å lova nok med handa på hjarta du ikkje kan halda.

Det er sumar; det er tid for å filosofera, få nye idear; å visjonera.

Mange nye tankar kjem til meg om sumaren.

Eg plar skriva dei ned, for så å:"...ikke lese for å sluke, men for å se hva man kan bruke," slik Ibsen plar seia det.

For så høyt elsket...

Arbeid

Det finst så mange typar arbeid:

-lett arbeid

-tungt arbeid

-slitsomt arbeid

-betalt arbeid

-hardt arbeid

-grønt arbeid

-svart arbeid

I dag har eg arbeida hardt, berre motivert ut i fra at eg ville arbeida hardt og tena pengar.

Det var godt å arbeida utan ei ansvarskjensle; berre gjera noko praktisk som kan målast.

Sumaren eg byrja i 3. klasse på vidaregåande var eg litt rundt om i verda. Ein plass traff eg ein blid sørlendig som sa: "Be som om du ikkje skulle arbeide, og arbeid som om du ikkje skulle be."

Dette skreiv eg opp i dagboka mi, saman med eit sitat av Henrik Ibsen: "Man skal ei lese for å sluke, men for å se hva man kan bruke."

Det minna meg sånnn om det som Arne Næss innleier favorittboka til meg og fleire med:"Det viktige med en bok er ikke de tankene den inneholder, men de tankene den skaper."

Seinare har eg ikkje hatt dagbok, men nattbok av og til.

For så høyt elsket...

Frukost

Nypressa kaffi på presskanna og knekkebrød til frukost.

Det var godt.

Takk for kaffien du som lot han stå på trappa mi.

Eg har nesten vorte friganer.

No er alle reist. Det er stille.

Eg et frukost åleine.

Det er godt, men det er åleine.

Eg vil byrja skriva nyhendebrev.

For så høyt elsket...